بازی های جالب آندروید

برترین منظره فرودگاهی متعلق به چه کشورهایی است؟

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

باندهای فرودگاهی برخی از کشورها بسیار جذاب و دیدنی هستند و هنگام بلند شدن و فرود هواپیماها تصاویر بسیار زیبایی را رقم می‌زنند.

شرکت PrivateFly یک کارگروه واسط در زمینه جت‌های شخصی است که در سال ۲۰۱۸ به بررسی زیباترین منظره فرودگاهی کشورها در جهان پرداخته است. در این مقاله سعی داریم ۱۰ زیباترین فرودگاه جهان در سال ۲۰۱۸ برای شما معرفی کنیم.

فرودگاه بین‌المللی میامی

منظره فرودگاهی زیبا

در این رتبه‌بندی فرودگاه بین‌المللی میامی (Miami International Airport) در شهر میامی آمریکا، در جایگاه دهم قرار دارد. این انتخاب به دلیل چشم‌انداز شفاف و ساحل زیبا انجام شده است.

فرودگاه سنت مارتین

منظره فرودگاهی زیبا

در هنگام فرود به فرودگاه سنت مارتین (St. Maarten Airport)، هواپیما به ماسه‌ها و دریای آبی نزدیک می‌شود. بنت ویلسون، بنیان‌گذار وب‌سایت هواپیمایی کوئین (Aviation Queen)، می‌گوید:

اگرچه جزیره سنت مارتین و فرودگاه بین‌المللی Princess Juliana هنوز هم تحت تأثیر طوفان در حال بازسازی است، اما فرود در این فرودگاه همچنان برای من حیرت‌انگیز و خیره‌کننده است.

فرودگاه لندن

منظره فرودگاهی زیبا

پرواز به فرودگاه لندن (London City Airport) چه در یک روز آفتابی و چه در هنگام شب می‌تواند برای شما صحنه‌ای فراموش‌نشدنی از لندن را رقم بزند. در این صحنه زیبا می‌توانید آسمان‌خراش معروف Shard را تماشا کنید.

فرودگاه شهر تورنتو

منظره فرودگاهی زیبا

یکی دیگر از چشم‌اندازهای شهری زیبا هنگام فرود به فرودگاه Billy Bishop Toronto City Airport ، تورنتو (کانادا) است. در این منظره شهری می‌توانید دریاچه انتاریو (Lake Ontario) را مشاهده کنید.

فرودگاه بین‌المللی اورلندو ملبورن

منظره فرودگاهی زیبا

فرودگاه اورلندو (Orlando Melbourne International Airport) در شهر ملبورن، یکی دیگر از فرودگاه‌ها است که هنگام بلند شدن از آن، آسمان آبی، دریای آبی و چشم‌انداز زیبای شهر را مشاهده می‌کنید.

فرودگاه Juancho E Irausquin

منظره فرودگاهی زیبا

فرودگاه Juancho E Irausquin تنها فرودگاه در جزیره کارائیب سایبا است. این فرودگاه کوچک‌ترین باند تجاری (۳۹۶ متر) در جهان است. این فرودگاه توسط فضای طبیعی زیبا و باورنکردنی محصور شده است.

فرودگاه کوئینستاون

منظره فرودگاهی زیبا

رأی دهندگان از مناظر اطراف فرودگاه کوئینستان (Queenstown Airport) نیوزلند، بسیار تمجید کردند؛ و این فرودگاه را جز ده فرودگاه برتر معرفی کردند.

فرودگاه Nice Cote d’Azur

منظره فرودگاهی زیبا

بلند شده از فرودگاه Nice Cote d’Azur، فرانسه منجر به منظر زیبای دریاچه فرانسه می‌شود. قاضی و وبلاگ‌نویس خلبان پاتریک می‌گوید:

خط ساحلی منظره زیبایی را رقم می‌زند.

فرودگاه بارا

منظره فرودگاهی زیبا

در هنگام فرود و بلند شدن از فرودگاه بارا (Barra Airport) در اسکاتلند می‌توانید ساحل یک دست شنی را مشاهده کنید.

فرودگاه دانگال

منظره فرودگاهی زیبا

برترین رتبه مربوط به فرودگاه دانگال (Donegal) ایرلند است و این به دلیل زیبایی زمین‌های پرفراز و نشیب آن منطقه است.

آیفون SE 2 از قاب پشت شیشه‌ای و جک هدفون بهره می‌گیرد

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

در تصاویر جدیدی که از دوم نسل آیفون SE منتشر شده است، به نظر می‌رسد که این گوشی از قاب پشت شیشه‌ای و جک هدفون بهره می‌گیرد.

تصاویر جدیدی که به تازگی از نسل دوم آیفون SE منتشر شده، نشان می‌دهد که این گوشی برخلاف مدل‌های اخیر آیفون همچنان به استفاده از جک هدفون پایبند مانده است. این تصاویر همچنین نشان‌دهنده‌ی به‌کارگیری قاب پشت شیشه‌ای در آیفون SE هستند؛ اما ظاهرا طراحی کلی گوشی هیچ تفاوتی با ظاهر کلاسیک آیفون ۵ ندارد. علاوه بر این، به‌نظر می‌رسد که آیفون بعدی اپل همچون آیفون ۸ و آیفون ۱۰ مجهز به شارژ بی‌سیم خواهد بود.

مدت‌ها است که شایعاتی مختلفی درباره‌ی توسعه نسل جدید آیفون SE توسط اپل به گوش می‌رسد. نخستین نسل این گوشی در ۱۶ مارس ۲۰۱۶ از راه رسید و یک سال بعد نسخه‌ای به‌روزرسانی‌شده از آن با مشخصات بهبودیافته عرضه شد. آیفون SE با نمایشگر ۴ اینچی خود، کوچک‌ترین و البته ارزان‌ترین آیفون تولیدشده توسط اپل محسوب می‌شود.

iPhone SE 2

کنفرانس توسعه‌دهندگان اپل (WWDC) که در ابتدای ماه ژوئن (اواسط خرداد) برگزار خواهد شد، بزرگ‌ترین رویداد بعدی اپل به‌حساب می‌آید و احتمال دارد نسل بعدی آیفون SE در آن رونمایی شود. ماه گذشته، در دومین سالگرد عرضه‌ی آیفون SE، اپل رویداد ویژه‌ای را در شیکاگو برگزار و آیپد جدید خود را با تمرکز بر امکانات آموزشی معرفی کرد. اکنون به نظر می‌رسد که اپل رونمایی از نسل دوم آیفون SE را برای کنفرانس توسعه‌دهندگان برنامه‌ریزی کرده است.

هرچند اپل جک هدفون را از دستگاه‌های پرچمدار خود حذف کرد؛ اما ظاهرا آیفون SE هنوز به این رابط صوتی وفادار مانده است. از آنجایی که این گوشی مقرون به‌صرفه همانند نسل‌های پیشین خود، کلید نفوذ اپل در بازارهای در حال رشد در سراسر دنیا به‌حساب می‌‌آید، حفظ این ویژگی اقدامی منطقی تلقی می‌شود. در نتیجه اپل انتظار ندارد که خریداران این گوشی مبلغی اضافی را برای ایربادهای بی‌سیم این شرکت هزینه کنند.

اگر نسل دوم آیفون SE در کنفرانس توسعه‌دهندگان اپل یا بعدا در رویدادی دیگر معرفی شود، قطعا برای مصرف‌کنندگانی که به گوشی‌های کوچک و جک هدفون علاقه دارند، به انتخابی جذاب تبدیل خواهد شد.

جذب سرمایه خصوصی، رقیب جدی عرضه عمومی سهام و اوراق بهادار

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

جذب سرمایه‌ی خصوصی، راهکار جدید شرکت‌ها برای دریافت سرمایه است که علاوه بر تهدید بازار سهام، نگرانی‌ها در مورد نظارت‌های مالی را افزایش داده است.

تلگرام، یکی از شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری در زمینه‌ی اپلیکیشن‌های پیام‌رسان، چند ماه پیش برای افزایش سرمایه، از فروش سهام خودداری کرد و در عوض، از گروهی از سرمایه‌گذاران خواست تا سکه‌های مجازی این شرکت را خریداری کنند. این شرکت برای اجرای پروژه‌ی ارز رمزنگاری شده‌ی خود از این روش استفاده کرد.

سرمایه‌گذاران تلگرام روی پروژه‌ای سرمایه‌گذاری کردند که هنوز اجرا نشده است. آنها اطلاعات ناچیزی در مورد شرکت مورد نظر داشتند و از ترکیب سهامداران و تراکنش‌های مالی نیز اطلاع خاصی در دسترس نبود. با این وجود، ۸۱ سرمایه‌گذار بزرگ در این اقدام پیش‌قدم شدند و ۸۵۰ میلیون دلار سرمایه به تلگرام سرازیر شد. نکته‌ی مهم این که مراحل بعدی جذب سرمایه هم در راه هستند.

این روش جذب سرمایه که به نام ICO یا عرضه‌ی اولیه‌ی سکه هم شناخته می‌شود، یکی از معدود روش‌های جدید جذب سرمایه‌ی خصوصی است که بازارهای عمومی را تحت تاثیر قرار داده و در حال حاضر، پرطرفدارترین روش افزایش سرمایه در آمریکا است. پدیده‌ای که در حال تغییر دادن روش جذب سرمایه و اجرای عملیات در شرکت‌ها است.

جیسون توماس، مدیر تحقیقات شرکت Carlyle Group در این مورد می‌گوید:

سرمایه‌های خصوصی در حال تغییر چشم‌اندازهای مالی و اقتصادی هستند. به بیان دیگر رشد سرمایه‌های خصوصی، مسیر پیش روی اقتصاد جهانی است.

در روش جذب سرمایه‌ی خصوصی، اطلاعات کمی در مورد سرمایه‌ی جذب شده و اشخاص و گروه‌های سرمایه‌گذار در دسترس است. به همین دلیل اطلاعاتی از اتفاقات در جریان پشت پرده در دست نخواهد بود. از طرفی بررسی‌های وال‌‌استریت ژورنال نشان می‌دهد که این نوع از سرمایه در طول یک دهه‌ی گذشته بیش از دو برابر رشد داشته‌ و رشد بازارهای سهام و اوراق بهادار را پشت سر گذاشته‌ است.

ایکو یا ICO

در سال گذشته‌ی میلادی، حداقل ۲.۴ تریلیون دلار از طریق سرمایه‌گذاری خصوصی در شرکت‌های آمریکایی جذب شده است. این رقم، فاصله‌ای که از سال ۲۰۱۱ میان این بازار و بازارهای عمومی ایجاد شده را افزایش داد. طبق آمارهای ارائه شده توسط موسسه‌ی Dealogic و همچنین بررسی‌های وال‌استریت ژورنال، سرمایه‌های عمومی رقم ۲.۱ تریلیون دلار را به خود اختصاص داده‌اند. در ادامه‌ی این آمارها آمده که خرید خصوصی سهام حدود ۱.۶ تریلیون دلار از مبلغ ۲.۴ تریلیون را به خود اختصاص داده‌اند.

مقاله‌های مرتبط:

بازارهای سهام خصوصی توسط دو گروه پشتیبانی می‌شوند. شرکت‌هایی که به‌دنبال افزایش سرمایه از روش‌هایی بدون دردسرهای قانونی هستند؛ و سرمایه‌گذارانی که به‌دنبال افزایش درآمد با شانس بیشتر از راه‌هایی خارج از سهام بورس و اوراق بهادار هستند. نکته‌ی اصلی این است که به طور حتم، این نوع از جذب سرمایه به رشد برخی شرکت‌ها کمک زیادی خواهد کرد. سرمایه‌ی خصوصی، شجاعت نوآوری را به شرکت‌ها می‌دهد. آنها با جذب این نوع از سرمایه، نیازی به ارائه‌ی گزارش‌های لحظه‌ای و توضیح تاثیرات نوآوری روی سود سهام‌داران ندارند. به‌همین دلیل، این نوع از سرمایه‌گذاری در سیلیکون ولی به عنوان مبدأ بسیاری از نوآوری‌های کنونی، اهمیت بالایی دارد.

جکلین کلی، مدیر بخش سرمایه‌گذاری عمومی شرکت Ernst & Young LLC در این مورد می‌گوید: «این سبک از سرمایه‌گذاری، به کارآفرینی هرچه بیشتر کمک می‌کند. چرا که در این صورت، شرکت‌ها روش‌های متعددی برای دستیابی به سرمایه خواهند داشت.»

از طرفی با رشد سرمایه‌گذاری خصوصی، شرایط برای بازارهای عمومی دشوارتر می‌شود. آمارها نشان می‌دهد تعداد شرکت‌های عمومی در آمریکا از ۱۹۹۶ تاکنون به نصف رسیده است. این آمارها، قانون‌گذاران آمریکایی را با نگرانی‌های جدی مواجه کرده است. آنها معتقدند با افزایش این سبک سرمایه‌گذاری، فرصت‌های کمتری برای فعالان عادی بازار سرمایه وجود خواهد داشت.

بازار سهام

در آمریکا و عموم کشورهای جهان، شرکت‌هایی که قصد عرضه‌ی عمومی سهام را داشته باشند، باید جزئیات زیادی از روندهای مالی خود را در اختیار سازمان‌های مربوطه قرار دهند. این در حالی است که سرمایه‌گذاری خصوصی نیاز به چنین اطلاعاتی ندارد و به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا بدون کنترل و رصد شدن، سرمایه‌ی مورد نیاز خود را جذب کنند.

جذب سرمایه‌ی خصوصی تنها از میان افراد خاص انجام می‌گیرد

نکته‌ی قابل توجه در مورد جذب سرمایه‌های خصوصی این است که هر کسی اجازه‌ی شرکت در این نوع سرمایه‌گذاری را ندارد و تنها شرکت‌ها و سازمان‌های محدودی می‌توانند در آن شرکت کنند. به بیان دیگر رشد سرسام‌آور اولیه در برخی استارتاپ‌ها، تنها برای برخی سرمایه‌گذاران مفید خواهد بود.

البته روش‌های دیگری از جذب سرمایه‌ی خصوصی مانند ICO یا جمع‌سپاری نیز وجود دارند که در حال ایجاد تغییرات اساسی در بازار سرمایه هستند. آمارها در این بخش از بازار نشان می‌دهد که در سال گذشته‌ی میلادی تنها در آمریکا، ۲۰ مورد جذب سرمایه‌ی خصوصی انجام شده و بیش از ۴ میلیارد دلار پول به هر یک از شرکت‌ها تزریق شده است.

یکی از مثال‌های قابل توجه سرمایه‌گذاری خصوصی، سرمایه‌ی ۹۳ میلیارد دلاری هولدینگ ژاپنی سافت‌ بانک در سرمایه‌گذاری حوزه‌ی فناوری بوده است. در مقابل، بزرگترین عرضه‌ی عمومی سهام در سال گذشته‌ی میلادی مربوط به شرکت Snap Inc بود که تنها ۳.۹ میلیارد دلار سرمایه جذب کرد. نکته‌ی مهم این که هنوز سرمایه‌ی زیادی منتظر زمان مناسب برای واریز شدن در این بازار است. گزارش‌های نشان می‌دهد دارایی‌های خصوصی در حال حاضر حدود ۲.۸ تریلیون دلار هستند و یک تریلیون دلار از آنها هنوز برای سرمایه‌گذاری آماده هستند.

پول

این حجم از سرمایه‌ی در انتظار برای ورود به بازارهای جوان، ظهور پدیده‌های به نام استارتاپ‌های یونیکورن در سیلیکون ولی را توجیه می‌کند. استارتاپ‌های یونیکورن، شرکت‌های نوپایی هستند که پس از رسیدن به موفقیت نسبی توسط شرکت‌های بزرگ ارزش بیش از یک میلیارد دلار دریافت کنند. آمارها نشان می‌دهد تعداد این استارتاپ‌ها نسبت به سال ۲۰۱۴، ۳ برابر شده است.

برای مقایسه‌ی پدیده ی موجود می‌توان آن را با دو دهه‌ی پیش و دوران اوج عرضه‌ی عمومی سهام مقایسه کرد. وقتی سهام آمازون به عنوان یک استارتاپ سه ساله به‌صورت عمومی عرضه شد، ارزش آن به حدود ۶۶۰ میلیون دلار رسید. فعالان بازار سرمایه که اقدام به خرید سهام این شرکت کردند، سودی حدود ۹۶ درصد را تجربه کردند. برای مقایسه دقت کنید که کل سود شرکت‌های لیست فورچن ۵۰۰ در دروه‌ی مشابه، ۳۶۴ درصد بوده است.

فیسبوک مثال روشنی از سود سرشار سرمایه‌گذاران اولیه در استارتاپ‌ها است

به‌عنوان مثالی از سرمایه‌گذاری‌های خصوصی با سود سرسام‌آور می‌‌توان فیسبوک را مثال زد. این شرکت ۸ سال پس از تاسیس به صورت عمومی عرضه شد و ارزشی حدود ۱۰۴ میلیارد دلار کسب کرد. در این میان تنها سرمایه‌گذاران خصوصی که از ابتدا وارد این استارتاپ شده بودند، توانستند از رشد سریع آن سود ببرند. اوبر نیز مثال دیگری است که بدون حضور سرمایه‌گذاران عمومی، پس از ۹ سال فعالیت هنوز به‌صورت عمومی عرضه نشده و پتانسیل ارزش ۶۸ میلیارد دلاری دارد. سرمایه‌گذاران اخیر اوبر محدود به شرکت های خصوصی فعال در وال‌استریت و کشورهای عربستان و قطر به عنوان سرمایه‌های مستقل هستند.

یکی از قانون‌های سرمایه‌گذاری آمریکا، سرمایه‌گذاری خصوصی را محدود به شرکت‌ها و سازمان‌های خاص می‌کند. برخی دیگر از فرآیندهای جذب سرمایه که اجازه‌ی ورود را به اشخاص نیز صادر می‌کنند، تنها افرادی با سرمایه‌ی بالا (مثلا ۲۰۰ هزار دلار در آمد یا یک میلیون دلار دارایی) را واجد شرایط می‌دانند. دلیل وضع این قوانین نیز حمایت از سرمایه‌گذاران خُرد مانند بازنشستگان است تا در ریسک بالای این شرکت‌های تازه‌تاسیس درگیر نشوند.

ثروت

به‌هرحال رشد این بخش بازار به شرکت‌های کوچک و متوسط این امکان را داده که وام‌های آسان‌تری نیز دریافت کنند. البته در این میان باید به این نکته اشاره کرد که ریسک سرمایه‌ها افزایش یافته و خطر کلاهبرداری از شرکت‌ها نیز به خاطر عدم وجود نظارت روی سرمایه‌گذاران، بیشتر شده است. خاصیت اساسی این بازارها این است که سرمایه‌گذار و شخص دریافت‌کننده‌ی سرمایه به روشنی مشخص نیستند.

تلگرام هیچ اطلاعات کاملی در مورد پروژه‌ی در حال اجرا و حتی صاحبان خود منتشر نکرده است

کارشناسان بازار سرمایه، بخش‌های ناشناس سرمایه‌گذاری خصوصی را با نام «سیاه‌چاله‌های سرمایه گذاری» می‌شناسند. آنها معتقدند اطلاعات کافی از این بخش‌ها در دسترس نیست و حتی با ورود دولت‌ها، بخش بسیار بزرگی از آنها مخفی خواهد ماند. این حقایق، نگرانی‌ها را در مورد ریسک‌های بالای شکست در این سبک از سرمایه‌گذاری و تاثیر آن روی اقتصاد جهانی ایجاد کرده است.

یکی از مثال‌های ملموس در مورد افزایش سرمایه‌ی خصوصی، تلگرام است. این شرکت هیچ اطلاعاتی در مورد پروژه‌ی در دست اقدام خود و دلایل جذب سرمایه مشخص نکرد. حتی در مورد صاحبان تلگرام نیز اطلاعات کاملی در دست نیست و تنها موارد منتشر شده، برادران دورف یعنی پاول و نیکولای را به عنوان افراد اصلی این شرکت معرفی می‌کنند. از طرفی، اطلاعات لازم در مورد درآمد این شرکت نیز منتشر نشد و از لحاظ معرفی راه‌های ارتباطی نیز تنها یک شرکت در منطقه‌ی آزاد بریتیش ویرجین معرفی شد.

تلگرام

جذب سرمایه‌ی تلگرام به این روش، زنگ خطری برای سرمایه‌گذاری‌های خصوصی است. برای مقایسه، سهام‌داران بازارهای عمومی را در نظر بگیرید که با مشاهده‌ی روزانه‌ی قیمت سهام، هر موقع که نیاز داشته باشند، خریداری برای سهمشان پیدا می‌کنند؛ این در حالی است که سرمایه‌گذاران در شرکت‌هایی مشابه تلگرام، تضمینی از این بابت ندارند. نکته‌ی مهم دیگر در مورد این سرمایه‌ها آن است که فروش این سهم‌ها تا مدت معینی ممنوع است. البته تلگرام قول داده که در صورت اجرا نشدن پروژه‌ی مورد نظرش تا اکتبر ۲۰۱۹، سرمایه‌ی افراد را به آنها باز خواهد گرداند. جالب این که در همین اسناد مربوط به بازگشت سرمایه، عنوان شده که هیچ تضمینی برای وجود داشتن سرمایه‌ی کافی برای پرداخت به افراد وجود ندارد!

ارزش سکه‌ی تلگرام بدون هیچ پشتوانه ی اطلاعاتی، تا بیش از سه برابر افزایش یافته است

آمارها نشان می‌دهد با وجود ارائه نکردن اطلاعات کافی از سوی تلگرام و عرضه نشدن سکه‌ی مخصوص، قیمت این سرمایه‌گذاری مجازی از ۳۸ سنت در شروع جذب سرمایه، به ۱.۳۳ دلار در ماه فوریه‌ی سال جاری رسیده است. نکته‌ی جالب این که کارشناسان بازار ارزهای رمزنگاری شده، معتقدند اطلاعات منتشر شده در مورد شبکه‌‌ی در دست توسعه‌ی تلگرام کاملا غیرقابل اعتماد بوده و نمی‌توان هیچ ریسکی برای سرمایه‌گذاری در آن قبول کرد.

در نهایت باید به این نکته اشاره کرد که بازار سرمایه در حال تغییر جهت جدی از سمت سنتی به بخشی است که علاوه بر جذابیت و حاشیه‌ی سود بالا برای سرمایه‌گذاران اولیه، نگرانی‌هایی جدی در مورد قانون‌مند بودن و تضمین بازگشت سرمایه را ایجاد کرده است. به هر حال شاید دوران کنونی نیز دورانی شبیه حباب دات کام باشد و پس از شکست‌های بزرگ سرمایه‌گذاران، به دورانی از ثبات برسیم که این نوع از سرمایه‌گذاری جدید نیز به بلوغ کافی و قانون‌مندی رسیده باشد.

باشگاه فوتبال آرسنال با BYD, قرارداد بست

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

باشگاه فوتبال آرسنال انگلیس قراردادی با خودروساز چینی BYD امضا کرده است تا این سازنده خودروهای الکتریکی را به عنوان شریک تجاری معرفی کند.

باشگاه فوتبال آرسنال انگلیس قراردادی با شرکت خودروسازی چینی BYD Auto امضا کرده است، تا این غول سازنده خودروی الکتریکی به عنوان شریک رسمی در حوضه خودرو و اتوبوس توپچی‌های لندن تبدیل شود. وارن بافت نیز که یکی از سرشناس‌ترین چهره‌های اقتصادی جهان محسوب می‌شود، بخشی از سهام شرکت BYD را در اختیار گرفته است.

BYD در حال حاضر کار طراحی، توسعه و تولید خودروی الکتریکی، اتوبوس، وسایل نقلیه تجاری و تجهیزات راه‌آهن را انجام می‌دهد. این خودروساز الکتریکی قصد دارد اتوبوس دوطبقه برای حمل‌ونقل باشگاه فوتبال لندنی فراهم کند. این شرکت می‌خواهد به دنبال اهداف توسعه‌طلبانه خود بیش از ۲۲۰،۰۰۰ کارمند را در سراسر پنج قاره جهان استخدام کند. همکاری باشگاه فوتبال آرسنال با BYD شامل استفاده از لوگوهای LED و آرم برند خودروساز چینی روی صندلی‌ها و فضاهای تبلیغاتی ورزشگاه اختصاصی امارات متعلق به این تیم انگلیسی می‌شود.

Arsenal BYD Auto / باشگاه فوتبال آرسنال خودروی الکتریکی BYD

وینای ونکیتشام، مدیر ارشد تجاری آرسنال گفت:

ما افتخار می‌کنیم که اولین باشگاه فوتبال در لیگ برتر انگلیس باشیم که به مشارکت جهانی در خودروهای الکتریکی می‌پیوندیم و این کار را با یکی از بزرگ‌ترین و مشهورترین شرکت‌های چینی انجام می‌دهیم. وسایل نقلیه الکتریکی در آینده به عنوان بخش بزرگی از صنعت حمل‌ونقل انجام وظیفه خواهند کرد و ما خوشحالیم که به پیشروی جهانی این صنعت برای ورود به خانواده شرکای رسمی باشگاه خوشامد بگوییم. این مشارکت نشان‌دهنده یک حرکت دیگر برای بهبود سهم ما در پایداری زیست محیطی است؛ چیزی که هم ما و هم شرکت BYD به آن علاقه‌مند و مشتاق هستند. این قدم بزرگی برای حرکت به سمت پیشرفت و ترقی محسوب می‌شود و نتیجه مستقیم تور پیش از شروع فصل سال گذشته‌ی ما در شانگهای و پکن است.

BYD Auto electric car / خودروی الکتریکی BYD

آرسنال در پایان فصل جاری لیگ برتر جزیره با یکی از بزرگ‌ترین اتفاقات طی سال‌های اخیر مواجه خواهد شد. قرار است آرسن ونگر مربی سرشناس فرانسوی پس از گذشت ۲۲ سال از این باشگاه جدا شود و جای خود را به فرد دیگری بدهد. ونگر فرانسوی از سال ۱۹۹۶ تاکنون سرمربی‌گری تیم فوتبال آرسنال را بر عهده دارد و به عنوان کهنه‌کارترین و موفق‌ترین مربی فوتبال این باشگاه برای کسب افتخارات و قهرمانی‌های متعدد شناخته می‌شود.

استن کرونکه، سهام‌دار عمده باشگاه فوتبال آرسنال گفت:

آرسن ونگر با چشم‌انداز و فکر خود در زمینه چگونگی “سبک و شیوه بازی فوتبال”، هویت باشگاه آرسنال و فوتبال انگلیسی را تغییر داده است.

چرا کار در گوگل برای اغلب افراد گزینه مناسبی نیست؟

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

کار کردن در گوگل آرزوی بسیاری از افراد است؛ اما اوضاع به‌ آن میزانی هم که در نگاه نخست به‌نظر می‌رسد، برای همه ایده‌آل نیست.

جی. تی. او دانل در مقاله‌ای در پایگاه Inc.com به بررسی ایرادات یا چالش‌های کار در شرکت گوگل پرداخته است:

هر هفته چند بار از من درخصوص نحوه‌ی پیدا کردن کار در گوگل سوال می‌شود. هر بار که با این سوال روبرو می‌شوم، آهی از ته دل می‌کشم. افراد نمی‌دانند که دقیقا چه سوالی می‌پرسند.

طبق بررسی‌ها گوگل هر سال بیش از ۲ میلیون تقاضای کار دریافت می‌کند. برپایه‌ی پژوهش‌ها، استخدام شدن در گوگل سخت‌تر از ورود به دانشگاه هاروارد است. گوگل به‌دلیل چنین سیستم استخدام قوی‌ شایسته‌ی تقدیر است. استخدام‌کنندگان گوگل سریعا متوجه شدند که اگر نحوه‌ی کار کردن در این شرکت را به بقیه نشان دهند، مردم برای طلب کار در آن بیشتر فکر خواهند کرد. این استراتژی باوجود ساده بودن، بسیار هوشمندانه است. امروزه جست‌وجوی شبکه‌های اجتماعی برای یافتن تصاویر، ویدیوها و مقاله‌ها درمورد نحوه‌ی زندگی در گوگل خیلی آسان است.

گوگل

گوگل برای اکثر افراد مناسب نیست

بااینکه شرکت گوگل جوایز بی‌شماری به‌خاطر شیوه‌ی استخدامش دریافت کرده است، ولی دلیل نمی‌شود که لزوما مکان مناسبی برای هرکسی باشد. درواقع تنها افراد کمی مناسب کار در گوگل هستند. با این حال شهرت گوگل جایگاه ویژه‌ای در دنیای استخدام به آن بخشیده است. افراد رویای کار کردن در آنجا را در سر می‌پرورانند، بدون اینکه بدانند واقعا در آنجا خوشحال خواهند بود یا خیر.

مقاله‌های مرتبط:

افراد قبل از اینکه رویای مصاحبه با گوگل را در ذهن‌تان پرورش دهند، بهتر است به ۶ دلیل زیر توجه کنند. شاید بنابر این دلایل، برخی مایل‌ به کار کردن در گوگل نباشند:

۱. فرآیند مصاحبه بسیار طولانی است و به‌احتمال زیاد چند بار اول رد خواهید شد

طبق بررسی‌های به‌عمل‌آمده‌ از Glassdoor (بررسی سوالات مصاحبه گوگل) متقضیانی که دعوت‌به مصاحبه می‌شوند، بین ۴ تا ۶ هفته در فرآیند مصاحبه درگیر می‌شوند. نکته‌ی مهم این که تیم و مدیر استخدام، شما را انتخاب نمی‌کنند. براساس بررسی‌ها، اطلاعات فرد به یک کمیته‌ی استخدام برای تصمیم‌گیری درخصوص وی فرستاده می‌شود. شاید از فرد متقاضی انجام یک پروژه را بخواهند. طبق ادعای یکی از متقاضیان، او ۷۰ ساعت روی تکلیفی وقت صرف کرد و تنها به‌خاطر نداشتن بازخورد در تکلیف، رد شد. شرایط استخدام واقعا سخت است. شاید چندین بار رد شوید تا درنهایت استخدام شوید.

مصاحبه شغل

۲. با افراد مثل یک فرد عادی رفتار می‌شود

هر ساله ۲ میلیون نفر متقاضی استخدام در شرکت گوگل هستند که اکثر آنها هم استخدام نمی‌شوند. مسلما آنهایی که برای چنین کاری داوطلب می شوند، درمورد خودشان بسیار مطمئن هستند و اعتمادبه‌نفس بالایی دارند و خود را لایق استخدام در گوگل می‌دانند. البته مطمئن هستیم که استخدام‌کنندگان متواضع هستند؛ با این حال داستان‌های زیادی درخصوص کمبود تواضع آنها وجود دارد. بدین ترتیب اگر متواضع‌ترین فرد روی کره‌ی زمین هم باشید، برخی از آنها به‌طور خودکار متقاضی را فردی ازخودراضی تلقی می‌کنند. فرد متقاضی کار در گوگل چه بخواهد و چه نخواهد، مورد قضاوت واقع می‌شود، درک خوبی از وی به‌عمل نمی‌آید و به‌خاطر اقدام برای پرتقاضاترین کار در دنیا مورد تبعیض قرار می‌گیرد.

۳. فرد باید در تمامی زمان‌ها خوب کار کند و تا آخر در اوج باشد

اینکه فردی موفق‌به دریافت شغلی در گوگل شود لزوما به‌معنای همیشگی شدن آن نیست. کار کردن با باهوش‌ترین افراد دنیا که هر روز درصدد رسیدن‌ به سطوح جدیدی از موفقیت هستند، کاری سخت و استرس‌زا است. افراد باید هر روز بهترین و حرفه‌ای‌ترین عملکرد خودشان را داشته باشند. باید به مسیر موفقیت خود تا آخر ادامه دهید. نمی‌توانید به کارفرمای بعدی خود بگویید: نتوانستم آن را هک کنم!

۴. جست‌وجوهای کاری آینده حتی سخت‌تر هم خواهند شد (درست شنیدید: سخت‌تر)

استخدام‌کنندگان قطعا خواستار مصاحبه با متقاضی خواهند شد؛ اما نگران کار خودشان با گوگل نیز خواهند بود. یک داستان واقعی را مرور می‌کنیم: مرد جوانی برای درسال ۲۰۰۴ بوستون‌رد‌ساکس کار می‌کرد. در آن زمان، آنها سرانجام طلسم را شکستند و برنده‌ی لیگ بیسبال شدند. سطح شغلی و حقوق او بسیار پایین و ابتدایی بود و هیچ جای پیشرفتی برایش وجود نداشت. او در سال بعد تصمیم‌ به یافتن شغل بهتر و جدیدی گرفت. او هزاران بار مصاحبه کرد، اما در هر مصاحبه سرانجام با این سوال مواجه می‌شد: چرا می‌خواهی ردساکس را ترک کنی؟ هیچ‌کدام از استخدام‌کنندگان نمی‌خواستند او را استخدام کنند و فقط می‌خواستند بدانند که کار کردن در آنجا چه‌ شکلی است. وی درنهایت مجبور شد برای یافتن شغل جدید به ایالت دیگری برود.

مقاله‌های مرتبط:

۵. یک دسته انتظارات جدید برای خودتان تعیین خواهید کرد

فرد به‌محض استخدام در جایی مثل گوگل، ایده‌ی استخدام شدن در جایی شبیه‌ به آن را فراموش خواهد کرد. مزایا، نقاط مثبت و غیره در گوگل استاندارد شغلی جدیدی برای فرد به‌وجود خواهند آورد که در جای دیگری وجود ندارد. این امر، مثل بازی کردن در یک لیگ حرفه‌ای می‌ماند؛ وقتی کسی در سطح بالایی بازی می‌کند، دیگر دوست ندارد به‌سطح پایین‌تری برود.

۶. صندوق پیام‌های دریافتی کارمند منفجر خواهد شد

استخدام شدن در گوگل یعنی هجوم درخواست دوستان، خانواده، هم‌کلاسی‌ها، همسایه، آرایشگر، غریبه‌ها و سایرین از فرد برای ورود به گوگل. چون ۸۰ درصد تمامی شغل‌ها به‌صورت ارجاعی ارائه داده می‌شود، شهرت فرد استخدام‌شده و هم‌چنین سوالات درمورد نحوه‌ی ورود به گوگل سر به آسمان خواهد کشید. فرد استخدام‌شده باید استراتژی شبکه‌سازی جامعی اتخاذ کند. وی باید به‌خاطر داشته باشد، هر صحبتی که با هرکس می‌کند در ذهن آنها باقی خواهد ماند.

گوگل

سخن پایانی

یافتن استخدام‌کننده‌ی مناسب نیازمند یک ذهنیت امیدوارانه است و شما باید فهرستی از انتظارات خود از شغل آینده‌تان داشته باشید.

مکان‌های بزرگی زیادی وجود دارند که کار کردن در آنها به سختی گوگل نیست. بنابراین استخدام شدن به نحوه‌ی نگرش در جست‌وجو برای کار بستگی دارد. به‌جای نگاه کردن به اسم و رسم استخدام‌کننده باید به‌دنبال کار در شرکت‌های اطراف خود بروید؛ شرکت‌هایی که کیفیت‌های آنها شبیه همان کیفیت‌های مورد تحسین شما در گوگل هستند. شما به‌عنوان یک متقاضی کار باید مانند افراد حرفه‌ای و باهوش، به‌دنبال چنین شرکت‌هایی بگردید تا سرعت جست‌وجو برای یافتن شغل را افزایش دهید. درحال حاضر تحقیق درمورد چگونگی کار در یک شرکت بسیار ساده‌تر از قبل شده است.

رویای بودن در شرکتی بزرگ به آن سختی‌ نیست که افراد فکر می‌کنند

وقتی فهرستی از تجارب و دستاوردها را داشته باشید، می‌توانید استراتژی شبکه‌سازی مناسبی برای ارتباط‌با کارکنان به‌وجود بیاورید و اعتماد آنها را به خودتان جلب کنید. پس از جلب اعتماد، مستقیما به مدیران استخدام‌کننده برای موقعیت‌های باز ارجاع داده می‌شوید. بسیاری از این موقعیت‌ها بخشی از بازار شغلی مخفی هستند. نه تنها رقابت برای چنین شغل‌هایی کمتر از بقیه است، بلکه وقتی توسط کارمندی به استخدام‌کننده‌های این شغل‌ها پیشنهاد شوید، از امتیاز ویژه‌ای نسبت‌به سایرین برخوردار خواهید بود. رویای بودن در شرکتی بزرگ به آن سختی‌ که افراد فکر می‌کنند، نیست؛ بلکه تنها به کمی برنامه‌ریزی و تمرکز نیاز دارد. وقتی سراغ استخدام‌کنندگان مناسبی رفتید و دلایل خوبی هم برای این کار داشتید، روند موفقیت شما تسریع خواهد شد.

ال جی جی ۷ تین کیو از نمایشگر +QHD با روشنایی ۱۰۰۰ نیتی بهره می‌برد

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

ال‌جی مدعی است که روشنایی نمایشگر LCD جی ۷ تین‌کیو، بیش از ۱۰۰۰ نیت خواهد بود. 

ال‌جی هفته‌ی آینده در تاریخ ۱۲ اردیبهشت از جدیدترین محصول بالارده‌ی خود با نام LG G7 ThinQ رونمایی خواهد کرد؛ اما کره‌ای‌ها مطابق روال گذشته‌ی خود، از مدتی قبل، در حال انتشار اطلاعاتی درباره‌ی این گوشی هستند. ال‌جی در جدیدترین اقدام خود، امروز اعلام کرد که جی ۷ «نمایشگر فوق‌العاده‌ روشنی» خواهد داشت.

جی ۷ همانند نسل قبل خود از نمایشگر LCD‌ بهره خواهد برد؛ بنابراین به‌نظر می‌رسد که ال‌جی قصد ندارد تا در خصوص پرچم‌دار سری G خود تصمیمی مشابه ال‌جی وی ۳۰ اتخاذ کرده و این محصول را با نمایشگر POLED روانه‌ی بازار کند. نکته‌ی جالب توجه، روشنایی ۱۰۰۰ نیتی نمایشگر FullVision‌ جی ۷ است که آن را به یکی از روشن‌ترین نمایشگرهای موجود در بازار گوشی‌های هوشمند بدل می‌کند.

گفته می‌شود که نمایشگر پرچم‌دار جدید کره‌ای‌ها ۶.۱ اینچی با نسبت تصویر ۱۹.۵:۹ خواهد بود؛ بدین ترتیب ال‌جی نیز با کنار گذاشتن نسبت تصویر ۱۸:۹ به جمع شرکت‌هایی اضافه شد که نمایشگر محصولات خود را باریک‌تر و بلندتر می‌کنند. ظاهرا رزولوشن نمایشگر جی ۷ معادل ۱۴۴۰ × ۳۱۲۰ یا +QHD خواهد بود.

طبق اعلام ال‌جی، حاشیه‌ی پایین نمایشگر جی ۷ حدود ۵۰ درصد باریک‌تر از نسل پیشین این گوشی خواهد بود و نمایشگر به‌صورت خودکار بین ۶ پروفایل رنگی، شامل Auto ،Eco ،Cinema ،Game و Expert سوئیچ خواهد کرد. در حالت Expert کاربر می‌تواند به‌صورت دستی سطح رنگ‌های RGB را تغییر دهد، ال‌جی این حالت را با تنظیمات دستی دوربین مقایسه می‌کند.

وان پلاس ۶ در تاریخ ۲۶ اردیبهشت رونمایی می‌شود

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

وان‌پلاس ۶، با وجود تایید رسمی استفاده از نمایشگر با بریدگی، مشخصات سخت افزاری و حتی نسخه ویژه‌ی انتقام‌جویان، هنوز رسما رونمایی نشده است.

در حال حاضر تقریبا تمامی اطلاعات مهم در مورد گوشی هوشمند وان‌پلاس ۶، شامل استفاده از نمایشگر با بریدگی، مشخصات سخت افزاری و حتی نسخه ویژه انتقام‌جویان (Avengers: Infinity War) را قبل از معرفی رسمی می‌دانیم؛ اما نهایتا امروز شرکت وان پلاس، زمان رونمایی رسمی از پرچمدار جدید خود را تاریخ ۱۶ ماه مه (۲۶ اردیبهشت)، طی برگزاری رویدادی در لندن اعلام کرد.

مراسم معرفی وان پلاس 6

مقاله‌های مرتبط:

حدود هزار بلیط برای علاقه‌مندان شرکت در مراسم رونمایی از این گوشی در نظر گرفته شده است، قیمت هر بلیط ۱۶ پوند یا ۱۸ یورو و چیزی در حدود ۲۲ دلار است و تا ساعت ۸ بعد از ظهر به وقت لندن افزایش یافته و به ۳۰ پوند یا ۳۴ یورو، حدود ۴۲ دلار خواهد رسید؛ وان‌پلاس بلیط ورودی مراسم معرفی وان پلاس ۵ تی را ۴۰ دلار فروخت که همراه یک بسته شامل کوپن ۴۰ دلاری برای خرید لوازم جانبی این محصول بود.

OnePlus اطمینان داده است که این‌بار محصول بهتری ارائه خواهد داد. این مراسم در ساعت ۵ بعد از ظهر به وقت محلی آغاز می‌شود؛ ما در بازی های جالب شما را در جریان آخرین اخبار رویداد قرار می‌دهیم.

نسخه‌ی سدان از مرسدس بنز A کلاس معرفی شد

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

مرسدس بنز نسخه‌ای از مدل A کلاس سدان را با فاصله‌ی محوری بیشتر رونمایی کرده است. این محصول، مخصوص بازار چین و رقیب بی‌ام‌و سری ۱ خواهد بود.

مرسدس بنز که چند روز پیش از خودروی مفهومی لوکس خود با نام میباخ ویژن Ultimate Luxury رونمایی کرده بود امسال با دست پر به نمایشگاه خودروی پکن خواهد رفت. در نمایشگاه امسال مرسدس بنز یک محصول مهم دیگ که به طور اختصاصی برای بازار چین طراحی شده است را هم معرفی خواهد کرد. این خودرو نسخه‌ای از مرسدس بنز A کلاس سدان است که با فاصله محوری بیشتری در مقایسه با مدل استاندارد این خودرو است در بازار چین به فروش برسد. گرچه عرضه‌ی چنین خودرویی توسط مرسدس بنز کمی عجیب به نظر برسد اما این محصول نشان می‌دهد که بازار چین تا چه اندازه برای مرسدس بنز اهمیت دارد. 

مرسدس بنز A کلاس سدان

مرسدس بنز، تصاویر و یک ویدیو از A کلاس سدان سری L منتشر کرده است. آنچه از این تصاویر می‌توان دریافت طراحی جذاب این خودرو است. از نظر زیبایی ظاهری و طراحی باید این مدل را در حد  CLA دانست که البته، سقف شیب دار و کوپه مانند CLA از نسل جدید سلام کلاس A, حرف شده است. این مساله ثابت می‌کند که فضای سر برای سرنشینان عقب در A کلاس سدان بیشتر از مدل CLA است. 

مرسدس بنز A کلاس سدان

در نمای جلویی خودرو نیز تفاوتی با مدل هاچ بک پنج در A کلاس مشاهده نمی‌شود و حتی ممکن است از فاصله‌ی دور این خودرو را با CLS اشتباه بگیرید چون هر سه‌ی این خودرها در نمای روبرو, از زبان طراحی جدید مرسدس بنز که با نام چهره‌ی شکارچی شناخته می‌شود بهره مند هستند. 

یکی از تفاوت‌هایی که این خودرو با خودروی A کلاس کانسپت که سال گذشته رونمایی شده بود دارد این است که این مدل از دستگیره‌های در عادی استفاده می‌کند و چراغ‌های عقب آن نیز تفاوت‌هایی با مدل مفهومی دارند. برای A کلاس سدان همچنین امکان انتخاب رینگ‌های ۱۶ تا ۱۹ اینچی وجود خواهد داشت ضمن اینکه فضای صندوق بار آن نیز ۴۲۰ لیتر اعلام شده است. 

مرسدس بنز A کلاس سدان

در نمای داخلی این خودرو نیز تفاوتی با مدل هاچ بک A کلاس مشاهده نمی‌شود و دو خودرو از این نظر تقریبا یکسان هستند. در حقیقت تنها تفاوت مدل سدان و هاچ بک به فضای داخلی آن‌ها برمیگردد که در این مدل دارای فاصله‌ی محوری بیشتر شاهد افزایش ۶۰ میلیمتری فاصله‌ای محوری هستیم که این فاصله را در نهایت به ۲۷۸۹ میلیمتر رسانده است. 

در بخش امکانات و تجهیزات نیز تمامی مواردی را که از یک مرسدس بنز مدرن انتظار می‌رود را در این  مدل می‌توان مشاهده کرد ضمن اینکه مرسدس بنز A کلاس سدان را به جدیدترین سیستم رسانه‌ای و سرگرمی خود با نام MBUX هم مجهز کرده است. 

مرسدس بنز A کلاس سدان

در بازار چین این خودرو با یک پیشرانه‌ی ۱.۳۳ لیتری عرضه خواهد شد که از فناوری غیر فعالسازی سیلندرهای نیز بهره مند است و در دو نسخه عرضه خواهد شد که یک نسخه‌ی آن توانایی تولید ۱۳۴ اسب بخار قدرت و نسخه‌ی دیگر توانایی تولید ۱۶۱ اسب بخار قدرت را دارد. یک پیشرانه‌ی قوی‌تر تمام آلومینیومی نیز با حجم ۲ لیتر برای A کلاس سدان قابل انتخاب است که ۴ سیلندر بوده و می‌تواند ۱۸۸ اسب بخار قدرت تولید کند. تمامی پیشرانه‌های ذکر شده نیز به صورت استاندارد همراه با جعبه دنده‌ی خودکار ۷ دنده از نوع دوکلاچه عرضه خواهند شد. 

مرسدس بنز A کلاس سدان

مرسدس بنز A کلاس سدان با فاصله‌ی محوری بیشتر قرار است فردا در نمایشگاه خودروی پکن به طور رسمی رونمایی شود. مرسدس بنز دو محصول دیگر با فاصله‌ی محوری بیشتر را نیز در بازار چین دارد که E کلاس L و C کلاس L هستند و A کلاس نسخه‌ی طویل نیز قرار است به این محصولات اختصاصی بازار چین بپیوندد. اما در مورد زمان ورود به بازار این خودرو باید عنوان کنیم که مدل سدان و هاچ‌بک A کلا قرار است از پاییز آینده وارد بازار اروپا شوند ضمن اینکه مدل هاچ‌بک در بازار آمریکا عرضه نخواهد شد و مرسدس بنز تنها مدل سدان را در ایالات متحده به فروش خواهد رساند. در انتها از گالری تصاویر این خودرو نیز دیدن کنید. 

از هتل لوکس فضایی تا راهپیمایی فضایی گردشگران: ۸ شرکت باهدف گردشگری فضایی

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

با راه‌اندازی ایستگاه فضایی آئورورا، نخستین هتل فضایی جهان افتتاح می‌شود، اما اوریون اسپان تنها شرکتی نیست که می‌خواهد گردشگران را به فضا ببرد.   

در حالی که ایستگاه فضایی بین‌المللی فقط برای فضانوردان و تعداد انگشت‌شماری گردشگر فضایی در دسترس است. بسیاری از شرکت‌ها امیدوارند که چنین رویه‌ای را تغییر دهند.

۲۸ آوریل سال ۲۰۰۱ بود که دنیس تیتو، مهندس هوافضا، ماجراجو و بازرگان ۶۰ ساله ایتالیایی آمریکایی، به اولین گردشگری تبدیل شد که جو زمین را ترک می‌کند. او تقریبا ۸ را روز را در فضا و تقریبا بیشتر آن را در ایستگاه فضایی بین‌المللی سپری کرد. گفته می‌شود، تیتو برای این سفر هیجان‌انگیز حدود ۲۰ میلیون دلار هزینه کرده است. علی‌رغم اعتراضات ناسا که فکر می‌کرد، تیتو در زمان پرواز به فضا، آموزش کافی ندیده است، او با همکاری شرکت اسپیس ادونچر به فضا رفت. این شرکت قراردادی را با روسکاسموس (سازمان فضایی روسیه) برای بردن او به فضا به همراه کپسول فضایی سایوز امضا کرد. تیتو علت مخالفت ناسا را سن بالای خود می‌دانست.

مقاله‌های مرتبط:

از آن زمان به بعد تنها شش نفر گردشگر فضایی دیگر (از جمله انوشه انصاری) بودند که موفق شدند، با کپسول فضایی سایوز به ایستگاه فضایی بین‌المللی سفر کنند. یکی از آخرین گردشگران، بنیان‌گذار مشهور سیرک دوسولی، گای لالیبرته بود که در سال ۲۰۰۹ به فضا پرواز کرد. اما با دو برابر شدن تعداد فضانوردان ایستگاه فضایی در سال ۲۰۰۹ و همچنین بازنشسته شدن شاتل فضایی، ناسا به تمامی صندلی‌های کپسول فضایی سایوز برای فرستادن فضانوردان خود به ایستگاه فضایی بین‌المللی نیاز پیدا کرد و به همین دلیل، دیگر امکان مسافرت گردشگران به فضا فراهم نشد.   

دنیس تیتودنیس تیتو با سفر به ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۲۰۰۱، به نخستین گردشگر فضایی جهان تبدیل شد

اما هفت گردشگر فضایی برای مدت طولانی تنها گردشگران فضایی نخواهند بود. شرکت‌های خصوصی متعددی قصد دارند برنامه‌های گردشگری فضایی خود را راه‌اندازی کنند. احتمالا تا به حال چیزی در مورد بزرگ‌ترین شرکت‌های خصوصی فعال در این زمینه شنیده باشید: ویرجین گالکتیک متعلق به سر ریچارد برانسون، کارآفرین مشهور بریتانیایی که چندی پیش پس از انفجار مرگبار فضاپیمای اسپیس شیپ-۲، آزمایش‌های خود را از سر گرفت. و شرکت بلو اریجین متعلق به بنیان‌گذار مشهور شرکت آمازون، جف بیزوس، شرکت فضایی خصوصی که قصد دارد، نخستین ماموریت‌های سرنشین‌دار خود را از سال جاری شروع کند.

تاکنون تنها هفت گردشگر فضایی موفق شده‌اند به فضا سفر کنند

و علاوه بر این افراد مشهور، چندین شرکت دیگر هم هستند که به مردم عادی امکان سفر به فضا را می‌دهند. برخی از این شرکت‌ها پیشرفت‌های زیادی داشته‌اند و برخی هم مشغول ساخت، طراحی و آزمایش وسایل نقلیه‌ی فضایی خود هستند. البته همیشه وقتی صحبت از گردشگری فضایی می‌شود، دلایل زیادی برای تردید وجود دارد. در واقع، طی سال‌های گذشته، شرکت‌های زیادی بوده‌اند که صحبت از فرستادن گردشگران به فضا کرده‌اند و سرمایه‌گذاری‌های زیادی هم انجام داده‌اند، اما تا به حال هیچکدام موفق نبوده‌اند. البته با پیشرفت‌های حیرت‌انگیز برخی شرکت‌ها از جمله اسپیس ایکس طی سال‌های اخیر و آزمایش‌های موفقیت‌آمیز شرکت‌هایی مانند ویرجین گالکتیک، به نظر می‌رسد، باید نسبت به آینده کاملا خوش‌بین باشیم.

در ادامه با بازی های جالب همراه باشید:

۱. اوریون اسپان

ایستگاه ماژول آئورورا

چند هفته قبل بود که شرکت اوریون اسپان (Orion Span) اعلام کرد که برنامه‌ای برای راه‌اندازی نخستین هتل لوکس در فضا دارد. اوریون اسپان به این منظور می‌خواهد ایستگاه ماژول آئورورا را به نخستین هتل لوکس جهان در فضا تبدیل کند. گفته می‌شود که در ایستگاه فضایی آئورورا، امکان اقامت ۶ نفر (۲ خدمه فضایی و ۴ گردشگر فضایی) وجود خواهد داشت.

به گفته‌ی فرانک بونگر، مدیرعامل شرکت اوریون اسپان، این ۶ نفر در مجموع، ۱۲ روز را در فضا سپری خواهند کرد. بونگر همچنین می‌گوید، برنامه‌های متنوعی برای گردشگران فضایی دارد، از جمله انجام برنامه‌های علمی (همچون فضانوردان) و برخی فناوری‌های واقعیت مجازی در فضا. اوریون اسپان همچنین تصمیم دارد که در هنگام ورود گردشگران به زمین، از آن‌ها به مانند فضانودان واقعی استقبال کند.

 بونگر می‌گوید، ایستگاه فضایی آئورورا حتی از ایستگاه فضایی بین‌المللی هم امکانات کامل‌تری خواهد داشت. و نحوه و مدت دوره آموزشی گردشگران فضایی شرکت اوریون اسپان هم با دوره‌های آموزشی ناسا برای فضانوردان تفاوت خواهد داشت. بونگر می‌گوید، ناسا برای گردشگران فضایی، برنامه آموزشی حدود ۲ ساله‌ای را پی‌ریزی می‌کند، اما این شرکت این دوره را به ۳ ماه کاهش خواهد داد. این دوره‌ی سه ماهه، شامل دوره‌ی آنلاین یک ماهه، دوره‌ی آموزشی ۴ تا ۶ هفته‌ای در هوستون، تگزاس خواهد بود. علاوه بر این، اوریون اسپان تصمیم دارد که به مهمانان فضایی خود، گواهینامه‌ای اهدا کند که می‌توانند در ماموریت‌های فضایی دیگر هم از آن استفاده کنند. و موضوع مهم‌تر، هزینه‌ی اقامت ۱۲ روزه در ایستگاه فضایی آئورورا است که گفته می‌شود، چیزی حدود ۹.۵ میلیون دلار هزینه خواهد داشت.

فرانک بونگر، گفت:

 با وجودی که امکان دارد، هزینه درخواستی ما، زیاد باشد، اما این موضوع را در نظر داشته باشید؛ گردشگرانی که به ایستگاه فضایی بین‌المللی سفر کرده‌اند، حدود ۲۰ تا ۵۰ میلیون دلار هزینه کرده‌اند.

ایستگاه فضایی آئورورا، اواخر سال ۲۰۲۱ راه‌اندازی می‌شود و گردشگران فضایی هم می‌توانند از سال بعد از آن در آن اقامت کنند. اوریون اسپان هزینه پیش‌پرداخت برای سفر به فضا را ۸۰ هزار دلار اعلام کرده است. بونگر همچنین می‌گوید که برای فرستادن گردشگران به فضا، تمایل دارد با شرکت فضایی اسپیس ایکس همکاری کند.

۲. ویرجین گالکتیک

ویرجین گالکتیک

شرکت خصوصی ویرجین گالکتیک (Virgin Galactic)، در سال ۲۰۰۴ توسط سر ریچارد برانسون تاسیس شد. هدف این شرکت، فرستادن گردشکران فضایی به مدارهای پایین زمین به وسیله فضاپیمایی به نام اسپیس شیپ دو (SpaceShipTwo) است که به جای پرتاب با موشک، به وسیله یک هواپیما به مدار زمین فرستاده می‌شود. اگر چه این شرکت در ابتدا امیدوار بود که نخستین سفر فضایی خود را در سال ۲۰۰۹ انجام دهد، اما برخی نقص‌های فنی و همچنین چندین سانحه (از جمله سانحه‌ای که منجر به کشته شدن خلبان شد)، موجب شد که این برنامه تاکنون انجام نشود.

با ساخت ایستگاه ماژول اکسیوم اسپیس، این شرکت می‌تواند صاحب نخستین ایستگاه فضایی تجاری جهان شود

ویرجین گالکتیک، اوایل ماه جاری (۵ آوریل)، هواپیمای فضایی اسپیس شیپ-دو را آزمایش کرد که توانست به ارتفاع ۸۴ هزار پایی برسد. این هواپیمای فضایی در نهایت باید تا ارتفاعی حدود ۳۰۰ هزار پا پرواز کند. البته، اسپیس شیپ-دو، برای ماموریت‌های طولانی مدت طراحی نشده است و تمام برنامه این فضاپیما پروازهای چند دقیقه‌ای است. به همین جهت، هزینه هر صندلی این فضاپیما، ۲۵۰ هزار دلار خواهد بود. همچنین مسافران نیازی به انجام هیچ گونه آموزشی ندارند. گفته می‌شود که از سال ۲۰۱۷ تاکنون، حدود ۶۵۰ نفر بلیط‌های این شرکت را خریداری کرده‌اند.

۳. بلو ارجین

بلو ارجین

برنامه نیو شپرد شرکت بلو ارجین (Blue Origin) که به نام اولین آمریکایی که به فضا سفر کرده، نامگذاری شده است، می‌خواهد گردشگران فضایی را با یک کپسول فضایی به خارج از جو زمین بفرستد. برنامه نیو شپرد هنوز در حال توسعه است، این شرکت  اعلام کرده است که می‌خواهد اواخر سال ۲۰۱۸ یا اوایل سال ۲۰۱۹، نخستین پرواز سرنشین‌دار خود را انجام دهد.

ماموریت‌های بلو ارجین کوتاه مدت (حدود ۱۱ دقیقه) خواهند بود و انتظار می‌رود که گردشگران فضایی برای این منظور یک روز قبل از پرواز آموزش ببیند که شامل، برنامه‌هایی برای آشنایی با ماموریت و فضاپیما، جلسات ایمنی و همچنین شبیه‌سازی ماموریت خواهد بود. هنوز صحبتی در مورد هزینه سفر با نیو شپرد نشده است، اما با توجه به کوتاه مدت بودن این سفرها، احتمالا هزینه این سفرها هم همچون سفرهای ویرجین گالکتیک، بالغ بر چند صد هزار دلار باشد.

۴. اسپیس ادونچرز

 اسپیس ادونچرز

شرکت اسپیس ادونچرز (Space Adventures) که تاکنون هفت گردشگر را به فضا فرستاده است، تنها شرکتی است که واقعا در کسب و کار گردشگری فضایی موفق بوده است. اگرچه اسپیس ادونچرز از سال ۲۰۰۹ با توجه به مشکلاتی که در زمینه‌ی ظرفیت ایستگاه فضایی بین‌المللی به وجود آمده، نتوانسته است، گردشگران جدیدی را به فضا بفرستد. اما این شرکت تصمیم دارد که ماموریت‌های جدیدی از جمله راهپیمایی فضایی (هیچ گردشگر فضایی تاکنون موفق به انجام راهپیمایی فضایی نشده است) و مسافرت به ماه (که شامل اقامت در ایستگاه فضایی می‌شود) را انجام دهد.

در حالی که اسپیس ادونچرز هیچ فضاپیمایی متعلق به خود ندارد، درگذشته با همکاری روسکاسموس موفق شده است، مهمانان خود را با کپسول فضایی سایوز به فضا بفرستد و این همکاری در آینده هم ادامه خواهد داشت. در حالی که سفرهای فضایی اسپیس ادونچرز از سال ۲۰۰۹ متوقف شده‌اند و هنوز هیچ زمان‌بندی جدیدی برای از سرگیری این مسافرت‌ها اعلام نشده است، این شرکت هم اکنون برنامه‌های دیگری را برای علاقمندان به فضا طرح‌ریزی کرده است، از جمله بازدید از سایوز و پرواز در شرایط بدون جاذبه.

۵. روسکاسموس

روسکاسموس

همانطور که در بخش قبل اشاره کردیم، روسکاسموس (Roscosmos) با همکاری اسپیس ادونچرز چندین گردشگر را به فضا فرستاده است، اما این سازمان اخیرا اعلام کرده است که برنامه جدیدی برای گردشگران فضایی دارد. روسکاسموس اعلام کرده است که قصد دارد یک هتل فضایی ماژول را راه‌اندازی کند. روسکاسموس  قصد دارد در ساخت این هتل فضایی از همکاری شرکت آرکی‌کی انرجیا (RKK Energia، از پیمانکاران ایستگاه فضایی) بهره ببرد و هتل فضایی خود را در کنار ایستگاه فضایی بین‌المللی راه‌اندازی کند. در هتل فضایی روسکاسموس، چهار اتاق (هر کدام ۲۰ متر مربع) برای مهمانان وجود خواهد داشت که دارای امکانات بهداشتی، پزشکی و همچنین یک لابی خواهند بود. اگرچه هنوز از برنامه‌های آموزشی گردشگران اطلاعاتی منتشر نشده، اما انتظار می‌رود که دوره‌ی حرفه‌ای ۲ ساله‌ای همچون دوره‌ی آموزشی دنیس تیتو برای گردشگران آینده تدارک دیده شود.

هیچ گردشگر فضایی تاکنون راهپیمایی فضایی نداشته است، اما اسپیس ادونچر می‌خواهد برای نخستین بار چنین امکانی را به وجود بیاورد

هزینه اقامت در هتل فضایی روسکاسموس هم بسته به مدت اقامت یک تا دو هفته‌ای تا ۴۰ میلیون دلار و اقامت طولانی مدت یک ماهه تا ۶۰ میلیون دلار هزینه خواهد داشت که شامل یک راهپیمایی فضایی به همراه یک فضانورد خواهد بود. سازمان فضایی روسیه می‌خواهد تا سال ۲۰۲۲ این هتل فضایی را راه‌اندازی کند. البته این نکته را هم باید در نظر داشته باشیم که ایستگاه فضایی بین‌المللی قرار است تا سال ۲۰۲۸ بازنشسته شود، به این ترتیب، شاید دوره‌ی فعالیت هتل فضایی روسکاسموس چندان زیاد نباشد.

۶. کوسموکورس

 کوسموکورس

سازمان فضایی روسکاسموس در سال ۲۰۱۶، قراردادی را برای ساخت یک موشک قابل استفاده مجدد با شرکت خصوصی کوسموکورس (KosmoKurs) امضا کرد. این موشک قرار بود، برای ارسال گردشگران فضایی به خارج از جو زمین مورد استفاده قرار گیرد. با تایید طرح کوسموکورس، این شرکت احتمالا چند سال آینده را صرف آزمایش خواهد کرد تا بتواند ماموریت‌های سرنشین‌دار خود را انجام دهد. ماموریت‌های کوسموکورس همچون شرکت بلو ارجین، کوتاه مدت (حدود ۱۵ دقیقه) خواهند بود، گردشگران فضایی بر فراز یک کپسول در بالای یک موشک به فضا پرتاب می‌شوند. برنامه‌ی آموزشی این گردشگران هم سه روزه خواهد بود و هزینه مسافرت هم برای هر نفر بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار در نظر گرفته شده است.

۷. اکسیوم اسپیس

اکسیوم اسپیس

اگر چه خدمات اصلی شرکت اکسیوم اسپیس (Axiom Space) تحقیقات و ساخت و ساز در مدار زمین است، اما هدف نهایی این شرکت، راه‌اندازی نخستین ایستگاه فضایی تجاری است که به ادعای این شرکت، می‌تواند جانشین ایستگاه فضایی بین‌المللی شود. اکسیوم اسپیس جزئیات زیادی در مورد برنامه‌ی خود برای ارسال گردشگران به فضا منتشر نکرده است، اما بر اساس وب‌سایت این شرکت، به نظر می‌رسد که اکسیوم اسپیس تا سال ۲۰۲۱ ماژول فضایی خود را به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد و تا سال ۲۰۲۴ هم ایستگاه فضایی خود را بسازد. مشتریان خصوصی این شرکت هم می‌توانند، ماموریت‌های ۷ تا۱۰ روزه‌ای را برای مسافرت به ایستگاه فضایی رزرو کنند. برنامه‌ی آموزشی اکسیوم اسپیس هم احتملا یک دوره‌ی آموزشی چند هفته‌ای خواهد بود.

۸. اسپیس ایکس

اسپیس ایکس

در حالی که شرکت خصوصی فضایی ایلان ماسک، یک شرکت گردشگری فضایی نیست، اما اسپیس ایکس (SpaceX) هم اکنون علاوه بر حمل محموله‌های ناسا و سایر مشتریان به مدار پایین زمین، در حال توسعه کپسول فضایی دراگون است که قرار است، فضانوردان ناسا را به فضا ببرد. اسپیس ایکس، در سال ۲۰۱۷، ماموریت‌ تجاری دیگری را هم قبول کرد، این شرکت اعلام کرد که دو شهروند را به فضا خواهد برد. گفته می‌شود که این دو مشتری خصوصی اسپیس ایکس از افراد سرشناس هالیوود (هنوز نامی فاش نشده) هستند. مقامات اسپیس ایکس، بدون ذکر مبلغی که این دو شهروند آمریکایی به اسپیس ایکس پرداخته‌اند، اعلام کرده‌اند که در این ماموریت، دو گردشگر فضایی به دور ماه فرستاده خواهند شد.

سفر این دو گردشگر فضایی برنامه‌ای شبیه آپولو ۸ (و مسیر پروازی شبیه به آپولو۱۱) خواهد داشت. جزئیات کمی از این برنامه در دست است، اما ماسک اخیرا اعلام کرده است که ماموریت‌های آینده به ماه به وسیله‌ی موشک فالکون هوی انجام نخواهند شد، بلکه به نظر می‌رسد، در این ماموریت‌ها موشک بزرگ‌تر این شرکت، موشک BFR مورد استفاده قرار می‌گیرد. به گفته‌ی گویین شاتول، رئیس و مدیر اجرایی شرکت اسپیس ایکس، موشک BFR می‌تواند تا سال ۲۰۲۰ برای پروازهای آزمایشی آماده شود. به این ترتیب، این دو گردشگر فضایی احتمالا حداقل تا قبل از سال ۲۰۲۰ به فضا نخواهند رفت.

 

 

آیا هدف‌گذاری برای کارآفرینان تازه‌کار بیهوده است

۶ اردیبهشت ۱۳۹۷

تعیین اهداف از پیش تعیین‌شده و مشخص برای کارآفرینان تازه‌کار و شرکت‌های تازه‌تاسیس، کار بیهوده‌ای است و معمولا نتیجه‌ی مطلوبی ندارد.

وقتی کارآفرینان جاه‌طلب برای اولین بار وارد دنیای کسب‌وکار می‌شوند معمولا اولین کاری که انجام می‌دهند تهیه‌ی لیستی از اهدافشان است. شاید با خود فکر کنید که این کار بهترین راه برای رسیدن به موفقیت در کسب‌وکار جدید است؛ اما اگر کسی به شما بگوید که این طرز تفکر در دنیای امروز به کارتان نمی‌آید، نباید زیاد تعجب کنید.

البته این سخن به این معنی نیست که تعیین هدف برای فعالیت‌هایتان کار بیهوده‌ای است. ولی واقعیت این است که در اکثر کسب‌وکار‌ها‌ی جدید تهیه‌ی لیستی از اهداف و به‌روز‌رسانی مداوم آن، آن‌ گونه که فکر می‌کنید برای موفقیت مهم نیست.

مقاله‌های مرتبط:

برای یک لحظه به این موضوع فکر کنید: ما اغلب سرگرم ایجاد اهداف هوشمند هستیم؛ اهدافی که دقیق، قابل‌ سنجش، قابل دست‌یابی، مرتبط و بر مبنای جدول زمانی باشند. اما اگر شما در کسب‌وکار خود تازه‌‌وارد باشید، تشخیص این که چه اهدافی هوشمند محسوب می‌شوند، کار راحتی نخواهد بود.

البته هدف‌گذاری برای کسب‌وکار می‌تواند مشوق خوبی برای ادامه‌ی مسیر باشد، اما گاهی تاکید زیاد بر تعیین اهداف و به‌روز‌رسانی مداوم آن‌ها باعث می‌شود کارآفرینان فرصت‌های واقعی و بزرگ‌تری را از دست دهند. در این جا نگاهی نزدیک به بعضی از علت‌هایی می‌پردازیم که نشان می‌دهند چرا هدف‌گذاری برای کسب‌وکار جدید نباید لزوما اولویت اول شما باشد.

۱. اهداف نا‌مناسب بدتر از بی‌هدفی هستند

‌همان‌طور که قبلا اشاره شد تعیین اهداف از دست‌یابی به آن بسیار راحت‌تر است. این گفته به‌خصوص در کسب‌وکارهای جدید مشهود است، جایی‌ که کارآفرینان از میزان سرعت پیشرفت خود مطمئن نیستند. به‌همین دلیل تعیین اهدافی که باعث بهبود عملکرد آنها می‌شود، رفته‌رفته سخت‌تر می‌شود.

هدف‌گذاری باعث می‌شود بر معیارهای متغیر و برنامه‌های آینده متمرکز شوید

اهداف بیش از حد خوش‌بینانه، باعث می‌شود شما احساس موفقیت کنید؛ در حالی که شاید کسب‌وکار به سود واقعی نرسیده باشد. این احساس اعتماد‌به‌نفس کاذب سبب خواهد شد در آینده اشتباهات بیشتری در کسب‌وکار مرتکب شوید. از طرف دیگر، اهداف بیش از حد جاه‌طلبانه شما را تحت فشار نامتعارف قرار داده و سرخورده می‌کند؛ در این صورت حتی اگر پیشرفت فرد واقعی و قابل ملاحظه باشد، آن را احساس نخواهید کرد.

شان سیلورتون (Sean Silverthorne) در مقاله‌ای در ژورنال کسب‌وکار هاروارد نوشت:

از اثرات جانبی مخرب برنامه‌ی تعیین اهداف می‌توان به افزایش رفتار‌های به دور از اخلاق حرفه‌ای، افزایش تمرکز بر یک بخش از کسب‌وکار و نادیده گرفتن بخش‌های دیگر، معیار‌های ریسک‌پذیری نامعقول، تحلیل رفتن روحیه و اخلاق در سازمان و کاهش انگیزش درونی اشاره کرد.

همان طور که می‌بینید هیچ‌ کدام از این موارد برای موفقیت طولانی‌مدت مناسب نیستند.

هدف

۲. احتمال دارد اهمیت فرآیند‌ها نادیده گرفته شود

هدف‌گذاری باعث تمرکز بر آینده می‌شود؛ یعنی مواردی که سعی دارید در ماه‌ها و سال‌های پیش‌رو به آن‌ها دست یابید. اما مشکل این جاست که شما کنترلی بر آینده ندارید. شما نمی‌دانید که چه اتفاقاتی در آینده بر حوزه‌ی کسب‌وکار تاثیر خواهند گذاشت.

در بیشتر موارد تاکید فزاینده بر هدف‌گذاری منجر به نادیده گرفتن یکی از عناصر مهم موفقیت یعنی بهینه‌سازی فرآیند می‌شود. الکس نرنی یکی از بنیان‌گذاران Create and Go می‌گوید:

هدف‌گذاری باعث می‌شود بر معیارهای متغیر و برنامه‌های آینده متمرکز شوید. اما تاکید بر خود فرآیند انجام کارها باعث می‌شود در زمان حال و روی آن چیزی که رو‌به‌رویتان قرار دارد متمرکز شوید.

الکس نرنی و نامزدش از همین راه توانسته‌اند کسب‌وکاری راه بیاندازند که تنها از طریق وبلاگ‌نویسی ماهانه بیش از ۱۰۰ هزار دلار برای آن‌ها درآمد دارد و هم‌ اکنون مشغول جهان‌گردی هستند. او توصیه می‌کند:

زمان حال تنها چیزی است که شما می‌توانید کنترل کنید، بنابرین زندگی کردن و استفاده از آن باید کاری باشد که بیشتر وقت خود را به آن اختصاص می‌دهید.

پس برای رشد کسب‌وکار به‌جای این که اهداف بلندپروازانه در سر بپرورانید، باید انرژی خود را روی آن موردی متمرکز کنید که اکنون می‌توان انجام داد.

فرآیند پاکسازی مغز

۳. اینترنت همه چیز را تغییر می‌دهد

در دهه‌ی اخیر گسترش اینترنت تغییرات عمیقی در حوزه‌ی کسب‌وکارها به وجود آورده است. بسیاری از کارآفرینان بدون اینترنت و منابع عظیمی که در اختیار ما قرار داده است، نمی‌توانستند کسب‌وکار خود را راه بیاندازند.

از طرف دیگر تغییرات سریع و شدید دنیای دیجیتال به‌نحوی هدف‌گذاری برای کسب‌وکارها را به کاری منسوخ تبدیل کرده است. فقط به این موضوع فکر کنید که چند شرکت مجبور هستند همزمان با تغییر الگوریتم‌های فیس‌بوک، اهداف مد نظر خود در شبکه‌های اجتماعی مجازی را بازارزیابی کنند؛ و با در نظر گرفتن بحران بزرگ حال حاضر در شبکه‌های اجتماعی، مشخص نیست که پس از این چه اتفاقی خواهد افتاد.

اینترنت

پلت‌فرم‌های اینترنت مدام در حال تغییر هستند، از این رو تعیین اهداف بلند مدت در بسیاری از کسب‌وکارها تنها اتلاف وقت است. با در نظر گرفتن این موضوع سعی کنید تمرکز خود را بر زمان حال و کارهای پیش روی خود بگذارید تا این که خود را اسیر تعیین اهدافی کنید که در چند ماه آینده منسوخ خواهند شد.

۴. پاسخ به مشتری بر آینده‌نگری برتری دارد

شاید در این فکر باشید که شرکت تازه‌تاسیس خود را در مسیر خاصی قرار دهید؛ اما اگر خواسته‌های مشتریان در انتهای آن مسیر نباشد چطور؟ آیا واقعا تعیین آهداف برای آن مسیر لازم است؟ بسیاری از کارآفرینان رو به رشد، اهداف خود را بر مبنای تصور خود از آینده تعیین می‌کنند و از اهمیت پرداختن به نیازهای مشتری غاقل می‌شوند. کانر برت یکی از مدیران شناخته‌شده‌ی بازاریابی این گونه توضیح می‌دهد:

شرکت‌هایی که به مشتریان خود توجه نمی‌کنند و بر اساس ایده‌های خود جلو می‌روند، ریسک شکست بالاتری دارند. چشم‌پوشی از داده‌های به‌دست‌آمده از مشتریان به این معنی است که آن سازمان برای موفقیت تنها به فاکتور شانس تکیه کرده است. شرکت‌هایی که نیازهای مشتریان را برآورده نمی‌کنند، به احتمال زیاد وضعیت رضایت آنان از خود را بدتر می‌کنند.

شما نباید اجازه دهید که تعیین اهدافِ مبتنی بر آینده‌نگری بر جمع‌آوری بازخورد و پرداختن به موضوع نارضایتی مشتریان سبقت بگیرد. در غیر این صورت شرکت شما قابلیت سازگاری نخواهد داشت و از تولید محصول دلخواه مشتریان خود ناتوان خواهد شد.

ارتباط با مشتری

۵. ترس از شکست همیشه در کمین است

در حالی که تعیین اهداف می‌تواند برای یک کسب‌وکار الهام‌بخش باشد، اما در اغلب موارد نتیجه‌ای عکس می‌دهد؛ این حالت به‌خصوص برای کسب‌وکارهای تازه تاسیس اتفاق می‌افتد. به این فکر کنید که اگر در رسیدن به یکی از اهدافتان شکست بخورید چه اتفاقی می‌افتد. مهم نیست که آن هدف واقع‌بینانه باشد یا نباشد، نرسیدن به هدف باعث ایجاد احساس منفی در شما می‌شود و در روش کار شما تاثیر مستقیم می‌گذارد.

سوزان هث‌فیلد، کارشناس نیروی انسانی می‌گوید:

تعیین اهداف نامناسب باعث بدبینی افراد، اتلاف وقت و باعث گیجی آنها در مورد تخصیص انرژی و زمان برای کارهای مناسب و ضروری می‌شود.

اگر اهمیت زیادی به تعیین اهداف نامطلوب بدهید، اشتیاق خود برای انجام کار را از دست می‌دهید، احتمالا از اهداف خود به‌کلی دست می‌کشید و جاه‌طلبی مخصوص کارآفرینان را دست می‌دهید.

کمال گرایی و شکست کاری

۶. خلاقیت در اولویت‌های بعدی قرار می‌گیرد

شاید بدترین تاثیر جانبی تمرکز بیش از اندازه بر برنامه‌های تعیین اهداف این باشد که قوه‌ی تخیل کارآفرینان تحلیل می‌رود. برای رسیدن به موفقیت پایدار داشتن خلاقیت و ارائه‌ی راه‌حل‌های نوآورانه برای یک کارآفرین بسیار ضروری است.

وقتی دست به کار یافتن راه‌ حل برای یک موضوع می‌شوید، سعی می‌کنید ایده‌های جدیدی بپرورانید و خلاقیت خود را شکوفا کنید؛ و لذت کارآفرینی نیز در همین است. اما اگر از قبل برای رسیدن به یک هدف خاصی برنامه‌ریزی کنید، به‌احتمال زیاد این لذت را از بین می‌برید و از فرصت‌هایی که در طول مسیر به وجود می‌آیند، غافل می‌شوید.

افزایش خلاقیت

هدف‌گذاری اغلب باعث گرفتار شدن کارآفرین در یک پروسه‌ی از قبل تعیین‌شده یا یک ایده‌ی مشخص می‌شود. در این صورت میل شما برای تغییر کم‌تر می‌شود، حتی اگر وضعیت بازار حاکی از این باشد که برنامه‌ی فعلی موفقیت را تضمین نمی‌کند. اما اگر خود را محدود نکنید و به خلاقیت خود اجازه‌ی شکوفایی دهید، نه‌تنها از کاری که انجام می‌دهید لذت خواهید برد؛ بلکه کسب‌وکار شما با شرایط بازار بهتر سازگار می‌شود و شانس رسیدن به موفقیت بیشتر خواهد شد.

به دنبال روش‌های فعالانه‌تر باشید

البته این که بسیاری از افراد موفقیت خود را مدیون هدف‌گذاری می‌دانند غیرقابل‌ انکار است. اما در دنیای کارآفرینی یک راه‌حل جامع یا یک نسخه‌ی کلی برای موفقیت وجود ندارد. به‌عنوان یک صاحب کسب‌وکار نوپا، باید تلاش کنید تا از ایده‌های خود برای به پیش بردن شرکت استفاده کنید. شاید اجتناب از هدف‌گذاری در نظر شما کاری در تضاد با حس جاه‌طلبی وجودتان باشد؛ اما شاید همین کار باعث شود تا روی مواردی که اهمیت بیشتری دارند، متمرکز شوید.